Takeaway-momentjes

Laten we even de tijd terugdraaien naar een jaar geleden. Want toen werd het begrip ‘takeaway’ of ‘afhaaleten’ vooral toegepast op zaken zoals de frituur. Of andere fastfoodgerechten.

Of het ging naar het andere uiterste: de afhaalmenu’s van de traiteur. Van fastfood tot volledige menu’s voor een verjaardag of communiefeest.

Dat gold ook voor mij. De enige ‘afhaal’ die ik kende waren inderdaad de frietjes op een zaterdag. En de menu’s van een traiteur tijdens de feestdagen. Die kennis werd tijdens de eerste lockdown uitgebreid naar de deliveryservice van Domino’s pizza (waar ook de glutenvrije pizza een aanrader is trouwens).

Het zal deels ook aan mezelf gelegen hebben. Ik ben geen fan van ‘onbekend’ eten. En daarmee bedoel ik: gerechten waarvan ik niet weet wat erin zit. Want ajuin, gluten, lactose, … Zijn niet mijn beste vrienden.

Je kreeg me dan ook nooit mee naar een restaurant. Dus ik stond ook nooit stil bij het idee van takeaway uit grotere horecazaken.

En die optie leerde ik enkele weken geleden wél kennen. Want ook de niet-fastfood-horeca openden de deuren voor afhaalgerechten. Net iets verfijnder dan de pizza’s en frietjes. Al smaken die ook altijd, natuurlijk!

Zo maakte ik kennis met de Thaïse kippensoep van het HasHotel. Iets wat ik zelf nooit zou kiezen. Of zou gaan opzoeken. Want dit was voor mij nog onbekend terrein.

En toen ging er een wereld voor me open. Want die kippensoep was ongelofelijk lekker. Handig en mooi verpakt. En dat brengen ze gewoon tot bij jou?

Niet veel later besloten we ook thuis om de plaatselijke horeca een hart onder de riem te steken. En bestelden we enkele pastagerechten bij de lokale Italiaanse keuken van L’Arco in Beringen. Opnieuw een voltreffer. En opnieuw voor herhaling vatbaar. Wat proberen we de volgende keer eens?

Voor mij heeft het concept takeaway een nog veel groter voordeel. Heel vaak durf ik niets bestellen of eten op verplaatsing. Want ik verdraag maar weinig eten. En nu, nu kan ik het zonder veel zorgen allemaal thuis op m’n gemak bestellen, proeven en eten. Zonder de zorgen dat ik een half uur later ziek kan worden in een restaurant.

Dus… Laat maar komen die takeaway! Heb jij suggesties in Beringen die we zeker moeten proberen? Laat maar weten in de reacties.

MAU – Uniek concept in Limburg

Waardering: 4.5 uit 5.

Limburger, crazy cat lady of gewoon een dierenvriend? Of zin in stukje taart en een lekker kopje koffie in een gezellige setting? Helemaal vegan trouwens! Dan is MAU place to be in Limburg.

De naam is al een toffe hint naar het concept. Want MAU is een kattencafé. Het eerste en momenteel nog enige kattencafé in Limburg.

En dat moest ik als echte crazy cat lady toch even uittesten. Dat deed ik.

Ten eerste is er rondom parkeergelegenheid genoeg. Je zit namelijk in de buurt van Shopping 1 en 2 in Genk. Een paar minuutjes wandelen en met wat geluk verwelkomen enkele slaperige kattenoogjes je al vanuit de etalage.

Registreren. Ontsmetten. En de pret kon beginnen. Pluizenbol Zadie had ons plekje al uitgekozen. Want ze zat al vrolijk te knuffelen op tafel. Helemaal klaar om gasten te ontvangen.

Het personeel van de tijgers is ook erg vriendelijk. Na enkele minuutjes stond de heerlijke appeltaart al voor onze neus. En ook de andere gebakjes zagen er erg smakelijk uit.

En de katten? Die amuseerden zich naar hartenlust. Nieuwsgierige neusjes kwamen af en toe piepen. Maar het was vooral genieten van hun klim- en klauterwerk tegen de muren.

Het énige minpuntje? De zaak is een beetje klein en dus snel volzet. Waardoor de kans bestaat dat je niet meteen een plaatsje kan bemachtigen.

Maar ik kan alleen maar aanraden om dan op een ander moment zeker terug te komen. Want de katten zijn ongelofelijk schattig. En de gebakjes en drankjes overheerlijk. Had ik al gezegd dat alles vegan is? Extra pluspunten!

De ideale setting om gezellig iets te drinken, te studeren of gewoon rustig een boekje te lezen in gezelschap van een ronkend tijgertje, toch?

Om af te sluiten een tip! Is de zetel nog vrij? Zet je dan zeker daar neer. Want de kans dat de viervoeters dan tot bij jou komen en zich op je schoot vleien is daar net iets groter 😉