Persoonlijk

Kom eens uit je comfortzone

Wanneer iemand mij vertelt dat ik wat vaker uit mijn 'comfortzone' moet komen, klinkt dat alsof ik mijn boeltje moet pakken en op wereldreis moet gaan. Of nog erger, dat ik de straat op moet en willekeurig mensen moet aanspreken. Vaak wekken we de indruk dat 'uit je comfortzone treden' een grootse aanpak vraagt. Maar het kan ook anders.

Wanneer iemand mij vertelt dat ik wat vaker uit mijn ‘comfortzone’ moet komen, klinkt dat alsof ik mijn boeltje moet pakken en op wereldreis moet gaan. Of nog erger, dat ik de straat op moet en willekeurig mensen moet aanspreken.

Vaak wekken we de indruk dat ‘uit je comfortzone treden’ een grootse aanpak vraagt. Maar het kan ook anders.

Ik heb de afgelopen weken een aantal uitdagingen op mijn bord gekregen die niet bepaald binnen mijn normale manier van doen vielen. Het bewijs dat je niet ver moet reizen, of vreemden moet aanspreken om eens iets anders te doen.

Naturel vs. make-up

Een van de kleinste dingetjes waaraan ik mij afgelopen weken heb gewaagd: make-up en nagellak. Oké, dat ik nooit make-up draag heeft vooral te maken met dat ik daar geen zin in/tijd voor heb ’s morgens. En omdat ik er gewoon echt niet handig mee ben. Ook nagellak draag ik nooit. Omdat dat – voor mij – te hard opvalt.

Hallo, met wie spreek ik?

Een telefoon stopt helaas niet met rinkelen wanneer je er kwaad of vol afschuw naar kijkt. Ik probeerde telefoneren op alle mogelijke manieren te vermijden. Maar op het werk werd ik ineens het aanspreekpunt van onze kantoren. En als het snel moet gaan, kan je beter die persoon eventjes opbellen.

Afbeeldingsresultaat voor I will email meme

En ja, oefening baart kunst! Want mijn handen trillen net iets minder en mijn stem slaat geen 4 keer meer over. De versprekingen en angst dat ik domme dingen ga zeggen, dat is er wel nog.

Comon Barbie let’s go party!

Mijn grootste persoonlijke overwinning waarvoor ik volledig uit mijn comfortzone moest gaan, was afgelopen zaterdag. Een personeelsfeest. Nog beter: een personeelsfeest in Brussel. Met de bus.

Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik weken bloednerveus heb rondgelopen. Want ik heb het niet zo begrepen op (bus)reizen. Een halfuurtje in de auto is al genoeg om mij een lichte vorm van paniek te bezorgen. Laat staan een busreis van één uur richting Brussel. Met 2.150 mensen zouden we aanwezig zijn. Waarvan ik er misschien 10 zou kennen.

Om mijn nervositeit een beetje te verdoezelen en mij op iets volledig anders te focussen, heb ik mij toegespitst op mijn jaren ’90 outfit. Heel veel Rescue-spray en een halve apotheker op zak, hebben mij waarschijnlijk ook gered!

Helemaal over the top gaan om uit je comfortzone te geraken, is dus nergens voor nodig. Denk maar eens aan dingen die je graag wilt bereiken maar niet echt durft. En begin er gewoon aan! Dat kan best in kleine stapjes. Want voor dat personeelsfeest heb ik maanden mentale voorbereiding nodig gehad. Next step? Een tweedaagse bezinning.

giphy

2 reacties

Laat een reactie achter op Lieve Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: